ตอนที่ 15
" เมื่อถึงเวลาสะสาง "
เมื่อลูกผู้ชายเหยียบฝัน
กล้าที่จะฝ่าฝันสู้แรงต้านรอบข้าง
ก็ในเมื่อชีวิตเป็นของข้า
ได้เวลากำหนดชะตาชีวิตข้าเอง
"ชีวิต เมื่อถึงจุด "
ที่มันต้องตัดสินใจ
ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวดเพียงใดก็ต้องทน
ถึงทรมานกล้ำกลืนสุดที่จะทน
ก็ต้องกัดฟันทนให้ผ่านพ้นไป
ร่างกายที่แข็งแรง แต่จิตใจที่อ่อนแอ
ก็ไม่ต่างอะไรกับตึกมหึมาแต่ไม่มีผู้อยู่อาศัย
เมื่อ สะดุ้ง กับ กาลเวลาที่ผ่านไป
บวกกับวัยที่แปรเปลี่ยน ตามอายุขัย
จะรอๆเพื่ออะไรกัน
เกิดมาพร้อมกับ กลิ่นโคลนสาปควาย
ผ่านทุกอย่างมามากมายสุดจะบรรยาย
มีทุกข์ มีสุข
ส่วนมากมีทุกข์มากกว่าสุข
เพราะคนทุกคนมันไม่มีวันหยุดที่จะพอเพียง
เริ่ม จากเรา
เวลาผ่านไป ทุกวินาที
ไม่เคยได้หยุดพักสักที
ถึงหยุดพักก็ไม่กี่ชั่วโมง
ก็ต้องลุกมาลุยต่อ
ก็ต้องลุกมาลุยต่อ
ทำอย่างนี้ซ้ำๆจากวันเป็นเดือน
จากเดือนก็เป็นปี และก็มาหลายๆปี
มันอะไรกันนี้ ...
เกิดมาแล้วดิ้นรนเพื่ออะไร
ถ้าไม่ดิ้นรนแล้วจะเกิดมาทำไม
ที่ดิ้นรนก็เพื่อไม่อยากอดตาย
แต่สุดท้ายๆๆๆๆมันก็ต้องตาย
ชีวิตเกิดมาแล้วตาย
แล้วจะเกิดมาทำไม .......
จำความได้ นั่งอยู่บนหลังควาย
ควายกินหญ้า
หันหน้าไปทางทิศตะวันออก
ดวงอาทิตย์กำลังขึ้นสู่ท้องฟ้า
วันนี้ท้องฟ้าโล่งโปร่งสีฟ้านวล
ดวงอาทิตย์ค่อยๆขึ้นที่ละนิด
นั่งอยู่บนหลังควายเพื่อนรัก ก็นึกคิด
ใจฉุด คิดถามตัวเองในใจ คนเราเกิดมาทำไม
เกิดมาแล้วก็ตาย
อะไรทำให้คิดอย่างนั้นก็ไม่รู้
แสงดวงอาทิตย์ ส่องจ้ามาเต็มดวง
เหมือนรับรู้ว่าข้าคิดอะไร
ความสุข
ที่ได้มองดวงอาทิตย์
หลายครั้งหลายหน
มันขึ้นแล้ว มันก็ลง ทุกๆวัน......
มาถึงตอนนี้ก็หลาย 10 ปี
มันก็ยังทำหน้าที่ ของมันเหมือนเดิม
ดวงอาทิตย์ ไม่เคย เปลี่ยน
แต่ตัวข้านี้เปลี่ยน
จากเด็กขี่ควายตั้งแต่จำความได้
ตอนนี้เปลี่ยนไป
ดวงอาทิตย์ มันหลอกข้า
ให้หลง มันให้รอๆๆๆๆ มัน
หลอกข้าทุกๆอย่าง
ว่าพรุ่งนี้ ๆๆๆๆเรื่อยๆๆมันมาแล้วมันก็จากไป
มืดดับๆ เช้าก็สว่างขึ้นมาใหม่
จนตอนนี้ ข้าก็ยังถูกมันหลอกทุกวี่ทุกวันไป
แต่ต่อจากนี้ไป
ข้าจะหลอกมัน
ข้าจะมีชีวิตแค่วันต่อวัน
ข้าจะไม่เพ้อฝัน
จะทำงานแข่งกับดวงอาทิตย์
ในเมื่อดวงอาทิตย์มันหลอกให้เสียเวลา
ที่มีค่ามากมายมหาศาลไปตั้งหลายๆปี
ถึงเวลาเสียที
จุดอิ่มตัวที่ถูกฝังอยู่ข้างใน
กระตุ้นพลังที่อยู่ในใจ
ที่ถูกกดดันอัดแน่นคับแค้นใจมาหลายปี
ทำเพื่อคนอื่นมามากมายพอกันที
นับจากนี้ไป
"ชีวิตนี้ข้าขอลิขิตชีวิตเอง"
เมื่อ ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว เพราะสะสมมาหลายปี
วันนี้ขอลา เดินหน้าสู่เป้าหมายที่เลือกเอง
คนอย่างข้าตั้งแต่เกิดมาชอบชีวิตที่ท้าทาย
เมื่อในชีวิตที่เกิดมาจำความได้ไม่เคยคิดกลัวอะไร
สิ่งที่ตัดสินใจ ในวันนี้
ก็เฉกเช่นเดียวกัน
" เขาว่า "
เส้นทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ
แต่ข้าสามารถเลือกเดินเหยียบบน
"กลีบกุหลาบได้ "
"กลีบกุหลาบได้ "
ก็ในเมื่อข้าเลือกเอง
วันนี้ ถึงจะไม่ใช้วันเกิดแม่ ฉัน
แม่เกิดวันไหนไม่สำคัญ แต่ที่สำคัญ
ฉันรู้แต่ว่า แม่ให้กำเนิดฉันมา
ชีวิตที่เหลืออยู่นี้ นับจากวันที่ได้ตัดใจมาสู่เส้นทางนี้
อยากบอกแม่ว่า ลูกคนนี้ตั้งใจทำเพื่อแม่
ถึงแม้วันนี้แม่ยังไม่รู้ ถึงรู้แม่ก็ไม่ยอมเข้าใจ
ลูกคนนี้รักและห่วงใย ไม่ใช่เฉพาะแต่ในชาตินี้
แม้สิ้นลมหายใจ ลูก คนนี้ก็จะตามปกป้อง
อยู่ เคียงข้าง แม่ ตลอด
ไป....
อยู่ เคียงข้าง แม่ ตลอด
ไป....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น