แม่..คิดถึงลูกไหม...?

แม่..คิดถึงลูกไหม...?

                  " คิดถึงแม่ "

อ้อมกอดใดไม่เท่าอ้อมกอดแม่

กว่าจะเติบใหญ่ แม่ต้องคอยประคับประคอง

มือทั้งสองโอบอุ้ม อย่างทะนุถนอม

โอ้... แม่จ๋า

ลูกนี้อยากบอกว่า คิดถึงแม่จริงๆ

  แต่พอเติบใหญ่

ก็ต้องจากกันไปคน ละทิศละทาง

วันเวลาแม้ผ่านมาเนิ่นนาน

ทำให้ คิดถึง แม่

เราเคยลำบากอยู่เคียงข้างกันมาตลอด

 ครอบครัวที่อบอุ่น

ถึงจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนครอบครัวคนอื่นเขา

         แต่ความสุข ครอบครัวเรา

ไม่มีครอบครัวไหนมาเทียบกับเราได้

อาหารที่แม่ทำให้ลูกได้กิน

 ถึงจะเป็น แค่ไข่ไก่ ครึ่งฟอง

ผสมกับน้ำพริกผงเทน้ำปลา

แล้วคนให้เข้ากัน

ครอบครัวเรา ก็สุขสันต์

 มันเป็นภาพที่สุดจะบรรยาย

 ทั้งที่ อาหารมีแค่ อย่างเดียว

เป็นอาหารที่เลิศรส

มากกว่าอาหารที่อยู่ตามภัตตาคาร

เพราะความทรงจำยังติดตราตรึง

 จะได้อยู่พร้อมหน้าเหมือนเมื่อก่อน

 ไม่เชื่อฟังคำสอน ถึงลูกจะเจ็บ

 อย่างไรลูกคนนี้คงไม่เจ็บเท่าแม่

 เพราะลูกเห็นแม่น้ำตาไหลตลอดเลย

ก็คงไม่ได้แล้ว  

ด้วยลูกทุกคนมีหน้าที่ต้องทำ

แม่จะเข้าใจลูกไหม

  ลูกคนนี้ไม่เคยลืม

หายคิดถึงแม่เลย

 วันเก่าๆพลังพรูออกมา

ภาพหลายอย่างปรากฎขึ้นมาที่จิตใจ

  ภาพที่แม่เอาไม่เรียวตีลูกคนนี้

 ลูกก็ไม่ยอมวิ่งหนี

ลูกยอมให้แม่ตีโดยดี เพราะลูกผิดจริง

ไม่ร้องไห้แต่คนที่ร้องไห้คือ แม่ที่ตีลูก

  หลายครั้งที่ลูกคนนี้ ดื้อ

คิดถึงแม่ คิดถึงแม่ คิดถึงแม่

อยากบอกว่ารักแม่ มากที่สุด...!!!