 |
อุปกรณ์คัดเลือกแยกประเภทปลาต่างๆถึงตอนนี้ จากที่ อาการที่เขาว่าเมาเรือมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว ก็ยังไม่มีทีท่าว่ามันจะหาย และอีกอย่างนี้ก็เป็นการที่อยู่พร้อมหน้ากันกับ ชายฉกรรจ์ที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนบางคนก็หนวดเครารกรุงรัง เหมือนกับมหาโจร สลัดยังกะในหนังเลยว่ะ อยู่ด้วยกัน 15 ชีวิตรวมทั้ง ไต๋ก๋ง
(ลืมบอกว่า แยกกันกับรุ่นพี่มาด้วยกัน)
|
บินเดี่ยวเลยกูเพราะเรือคนงานเขาเต็มก็เลยต้องแยก
ต่อ.ทุกคนประจำจุดขอบเรือนั่งล้อมกองปลามหึมาที่เทเมื่อตะกี้
ปลาทุกตัวแน่นิ่งแค่ไม่กี่ นาที ตายหมด กลิ่น เหม็นคาวเข้าจมูก
หนักกว่าเก่าเพราะต้องนั่งกระชั้นชิดคัดเลือก กุ้ง ปลา
ไอ้ที่หนักมากๆก็คือ เรือ ไม่ได้นิ่งเหมือน อยู่บนบกที่ไหน.?
ต้องโยกตามเรือ จนเอวนี้อ่อนปวกเปียกไปหมด
อาการหนักขึ้นเรื่อยๆ พี่ๆที่เขาอยู่มาก่อน เห็นท่าเหมือนจะแย่
พูดขึ้น เฮ้ย.. ไอ้น้อง ไม่ไหวไปนอนก่อนก็ได้ ( คิดในใจกูต้องไหว )
ไม่พูดแต่ยิ้มให้เก็บคัดเลือกปลาไปด้วย อ้วกไปด้วย หมดใส้หมดพุง
น้ำก็กระเดนกระจายจนเปียกชุ่มชื่นไปทั่งตัว
 คิดถึงแม่ คิดถึงพ่อ จับใจ |
มันทรมานแต่ก็ต้องสู้กับชีวิตเพราะกูเลือกเอง ทุกอย่างผ่านไปโดยที่จิตใจไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ใช้เวลาประมาณ อาทิตย์กว่าๆ ร่างกายปรับเกือบเข้าที่
ต้องขอบพระคุณ แม่ กับ พ่อ ที่เป็นต้นแบบที่ดี เพราะตั้งแตเกิดมาไม่เคยเห็นพ่อ นอนเปล หรือหยุดการทำงานเลย ท่านจะมีอะไรทำตลอด เช่นกับแม่เหมือนกันสู้ชีวิต ด้วยกัน นึกถึงตอนนี้แล้วอดดีใจที่พ่อกับแม่เขี้ยวเข็ญ ในการเป็นคนสู้งานไม่เสร็จไม่เลิก กลับมาที่เรือ อยู่..
ด้วยกันกินข้าวหม้อเดียวกันก็ใช้ว่าจะปรองดองกัน
ก็แต่ละคนที่มาอยู่นี้ก็ล้วนแต่ประสบการณ์ ถ้าพูดง่ายๆ
ใครอ่อนกว่ากูเหยียบ กูสั่ง กูใช้ ถึงกับลงไม้ลงมือ ก็มี
อยู่บ้าน เสียงพูดจา พ่อขุนรามไม่มี แต่พอมาอยู่กับไอ้พวกคนตังเก
แม่งก็ใช้ คำ ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ไอ้เย็ดแม่ เป็นว่าเล่น
พวกนี้เหมือนมันไม่ได้เรียนมาหรือไง ทำไมพูดจาไม่เพราะเลยว่ะ..?
แต่กูก็ไม่ได้กลัวใคร
แต่มึงพูดว่ากูมึงสวยแน่ ๆ
ถึงจะมาจาก อีสาน ถ้าไม่แน่จริงกูก็ไม่มาบินเดียว จริงๆแล้ว
ทุกๆคนในอาชีพเหมือนๆกัน ใครที่อ่อนแอกว่าย่อมถูกกระทำ นี้แหละลูกผู้ชาย เรียนรู้จากประสบการณ์ กินข้าวหม้อเดียวกัน ตีกันกลางวงอาหารตรงหัวเรือ จนเป็นเรื่องปกติ เขม่ง กันเหมือน หมาข้ามถิ่นต้องโดนเจ้าถิ่น แต่สุดท้ายก็อยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกัน
ตลอด มันก็น่าขำ
 ไอ้ห่า มึงจะตีกันทำไมว่ะ สุดท้ายก็เจ็บทั้งคู่ แต่มันก็ดีเพราะมันเป็นการโชว์เพาว์เวอร์ ในตัว 555 เกือบเดือนแป๊บเดียว เหมือนเป็นการทดสอบใจ ชักจะรักทะเลขึ้นมาจับใจ นี้แหละหน่าที่เขาว่า ทะเลก็มีชีวิต ทะเลก็มีหัวใจ น้ำทะเลเวลามันนิ่งดูแล้วเหมือนน้ำในโอ่ง แต่ที่ไหนได้เวลาโยนสิ่งของลงไปดู แว๊บเดียวนู้นเลย  พอร่างกายเข้าที่งานทุกอย่างเรียนรู้จากที่คอยสังเกตุ และดูคนที่เป็นงานทำจึงทำให้สบายเพราะว่าไม่ชอบกินแรงใคร  ดูแลัวเพลินดี ชีวิตเดียวก็วันคืน ผ่านความโหดร้ายมามากมาย อยู่บนเรือก็ไม่ต่างอะไรกับอยู่ในคุกที่ถูกกักบริเวณ เพราะมีแต่น้ำทะเลรอบข้าง อาหารการกินก็แบ่งหน้าที่กันทำ ช่วยกันตอนนี้เป็นครอบครัวเดียวกัน ผิดกับตอนแรกๆที่มา หลายเดือนผ่านไป เจอมรสุมคลื่นใหญ่ก็หลายครั่ง นอนก็ไม่ได้ กลิ่งไปกลิ่งมาโคลงเคลง ลำใส้ใหญ่เล็กหดไปหดมามันสุดจะบรรยายเพราะคลื่นทะเล จนชินกับคำว่าท่าทาย ไม่มีอะไรน่ากลัวกว่านี้อีกแล้ว ในชีวิต
คนที่อยู่เรือก็ใช้ว่าชอบเหมือนกัน ไอ่นี้ดูดกัญชา ยาบ้า ไอ้นั้นก็เล่นฉีดเข้าเส้นเลือด พอหมดฤทธิ์ยานั่งยังกะไก่เหง่าเลย แต่พอได้ยาโอ้โห่ ไอ้ห่ามันเอาแรงมาจากไหน มันแย่งงานเราทำเลย เออมันดีโว้ย...ลูกผู้ชายมันต้องลอง...... (ติดตามตอนต่อไป..)
|
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น